1. Արտագրել` փակագծերի մեջ առնված գոյականները գործածելով համապատասխան հոլովով:
   Վարդանը (հպարտություն-հպարտությամբ)  էր նայում (որդի-որդուն): Կարծես դեռ երեկ էր, որ նա մերկ (ոտք-ոտքերով) ու կարճ (շալվար-շալվարով)  թռչկոտում էր (պարտեզ-պարտեզում),  իսկ այսօր, իր բարեկազմ (հասակ-հասակով), վերին շրթունքը զարդարող բեղերի (փունջ-փնջով) և (աչքեր-աչքերով)  խելացի (արտահայտություն-արտահայտությամբ) արդեն հասուն (տղամարդ-տղամարդու)  կերպարանք էր ստացել:  Նրանք գնում էին (անտառ-անտառով) ձգվող նեղ (արահետ-արահետով), արևի շողերը (ճյուղ-ճյուղի) արանքով թափանցում էին ցած, ոսկե (երանգ-երանգը)  վառում բազմերանգ ծաղիկները: Վարդանը կանգ առավ, (գլուխ-գլխով)  ցույց տվեց բարձունքի (ճեղք-ճեղքի)  բխող բարակ աղբյուրը: Վճիտ ջուրը (կարկաչ-կարկաչելով)  ցած էր հոսում թփերի արանքով ու կորչում (խոտ-խոտերում):
   2. Բառաշարքում առանձնացնել հոմանիշների 5 եռյակ:
   Ջլատել, վատաբանել, հանգցնել,  վհատվել, մարել, հուսալքվել, փնովել, պղծել մասնատել, հուսահատվել, պառակտել, ապականել, շիջել, պախարակել, արատավորել:

հանգցնել-մարել-շիջել

վատաբանել-փնովել-պախարակել

ջլատել-մասնատել-պառակտել

վհատվել-հուսահտվել-հուսալքվել

պղծել-արատավորել-ապականել

3․Ո՞րն է տրված նախադասության քերականական և տրամաբանական ճիշտ շարունակությունը։ 

Կռվում էր ամենքի հետ, բոլորին ծույլ էր անվանում,․․․․

ա․ և իր մասին մեծ կարծիք ուներ։

բ․ բայց ինքն ամբողջ կյանքում բացարձակապես ոչինչ չէր կատարել։ 

գ․ համոզված էր, որ աշխարհում միայն ծույլեր կան։

դ․ ցույց տալով չարվածը։ 

4․ Ճշտի՛ր հատուկ անունների գրությունը։ 

Ցլիկ ամրամ, Բյուզանդական կայսրություն, դավթակ քերթող, Հակոբ Մեղապարտ, Արտեմիսի տաճար, Լյուքսեմբուրգի մեծ դքսություն, Վազգեն Կաթողիկոս, Գարեգին Նժդեհ։ 

ՍԱՐԱՐԱՆ

Дата: 27 апреля, 2026Автор: arevikmuradyan0 Комментарии

1. Արտագրել` փակագծերի մեջ առնված գոյականները գործածելով համապատասխան հոլովով:
   Վարդանը (հպարտություն)  էր նայում (որդի): Կարծես դեռ երեկ էր, որ նա մերկ (ոտք) ու կարճ (շալվար)  թռչկոտում էր (պարտեզ),  իսկ այսօր, իր բարեկազմ (հասակ), վերին շրթունքը զարդարող բեղերի (փունջ) և (աչքեր)  խելացի (արտահայտություն) արդեն հասուն (տղամարդ)  կերպարանք էր ստացել:  Նրանք գնում էին (անտառ) ձգվող նեղ (արահետ), արևի շողերը (ճյուղ) արանքով թափանցում էին ցած, ոսկե (երանգ)  վառում բազմերանգ ծաղիկները: Վարդանը կանգ առավ, (գլուխ)  ցույց տվեց բարձունքի (ճեղք)  բխող բարակ աղբյուրը: Վճիտ ջուրը (կարկաչ)  ցած էր հոսում թփերի արանքով ու կորչում (խոտ):
   2. Բառաշարքում առանձնացնել հոմանիշների 5 եռյակ:
   Ջլատել, վատաբանել, հանգցնել,  վհատվել, մարել, հուսալքվել, փնովել, պղծել մասնատել, հուսահատվել, պառակտել, ապականել, շիջել, պախարակել, արատավորել:

3․Ո՞րն է տրված նախադասության քերականական և տրամաբանական ճիշտ շարունակությունը։ 

Կռվում էր ամենքի հետ, բոլորին ծույլ էր անվանում,․․․․

ա․ և իր մասին մեծ կարծիք ուներ։

բ․ բայց ինքն ամբողջ կյանքում բացարձակապես ոչինչ չէր կատարել։ 

գ․ համոզված էր, որ աշխարհում միայն ծույլեր կան։

դ․ ցույց տալով չարվածը։ 

4․ Ճշտի՛ր հատուկ անունների գրությունը։ 

Ցլիկ ամրամ, բյուզանդական կայսրություն, դավթակ քերթող, հակոբ մեղապարտ, արտեմիսի տաճար, լյուքսենբուրգի մեծ դքսություն, վազգեն կաթողիկոս, գարեգին նժդեհ։ 

5․ Տրված բառերը տեքստի հոմանիշ դարձվածքների փոխարեն գրի՛ր:

Շնչում է, հուզվում է, արթնանում է, բարձրանում է, պարզվում է, կատարվածը, հետապնդում է:

Ծաղիկը գնում է, ի՛նչ է տեսնում. այգու մեջ մի զմրուխտ պալատ, պալատի մեջ պարզվում է, դագաղի մեջ մի ջահել, գեղեցիկ երիտասարդ, որը ոչ քնած է, ոչ մեռած, շունչը վրեն հազիվ շնչում է։ Տեսնում է թե չէ, սիրտը հուզվում է, էլ չի դիմանում, լաց է լինում ու կռանում է, համբուրում: Արտասուքի կաթիլներն ընկնում են երիտասարդի երեսին. երիտասարդը հանկարծ բաց է անում աչքերն ու արթնանում է, բարձրանում է, կանգնում, ինչպես էն դրախտում բուսած սոսիներից մեկը: Դու մի՛ ասիլ՝ հենց ինքը Արին-Արմանելին է, որ կա: — Ո՞վ ես դու, սիրո՛ւն աղջիկ,- հարցնում է Արին-Արմանելին,- և ինչպե՞ս ընկար էս աշխարհը: Ու Ծաղիկը կանգնում, պատմում է իր կատարվածը, թե ինչպես ինքը գերի էր Սպիտակ դևին, որ այժմ էլ ետևիցն է ընկել ու հետապնդում է իրեն: