- Արտագրել` փակագծերի մեջ առնված գոյականները գործածելով համապատասխան հոլովով:
Վարդանը (հպարտություն-հպարտությամբ) էր նայում (որդի-որդուն): Կարծես դեռ երեկ էր, որ նա մերկ (ոտք-ոտքերով) ու կարճ (շալվար-շալվարով) թռչկոտում էր (պարտեզ-պարտեզում), իսկ այսօր, իր բարեկազմ (հասակ-հասակով), վերին շրթունքը զարդարող բեղերի (փունջ-փնջով) և (աչքեր-աչքերով) խելացի (արտահայտություն-արտահայտությամբ) արդեն հասուն (տղամարդ-տղամարդու) կերպարանք էր ստացել: Նրանք գնում էին (անտառ-անտառով) ձգվող նեղ (արահետ-արահետով), արևի շողերը (ճյուղ-ճյուղի) արանքով թափանցում էին ցած, ոսկե (երանգ-երանգը) վառում բազմերանգ ծաղիկները: Վարդանը կանգ առավ, (գլուխ-գլխով) ցույց տվեց բարձունքի (ճեղք-ճեղքի) բխող բարակ աղբյուրը: Վճիտ ջուրը (կարկաչ-կարկաչելով) ցած էր հոսում թփերի արանքով ու կորչում (խոտ-խոտերում):
2. Բառաշարքում առանձնացնել հոմանիշների 5 եռյակ:
Ջլատել, վատաբանել, հանգցնել, վհատվել, մարել, հուսալքվել, փնովել, պղծել մասնատել, հուսահատվել, պառակտել, ապականել, շիջել, պախարակել, արատավորել:
հանգցնել-մարել-շիջել
վատաբանել-փնովել-պախարակել
ջլատել-մասնատել-պառակտել
վհատվել-հուսահտվել-հուսալքվել
պղծել-արատավորել-ապականել
3․Ո՞րն է տրված նախադասության քերականական և տրամաբանական ճիշտ շարունակությունը։
Կռվում էր ամենքի հետ, բոլորին ծույլ էր անվանում,․․․․
ա․ և իր մասին մեծ կարծիք ուներ։
բ․ բայց ինքն ամբողջ կյանքում բացարձակապես ոչինչ չէր կատարել։
գ․ համոզված էր, որ աշխարհում միայն ծույլեր կան։
դ․ ցույց տալով չարվածը։
4․ Ճշտի՛ր հատուկ անունների գրությունը։
Ցլիկ ամրամ, Բյուզանդական կայսրություն, դավթակ քերթող, Հակոբ Մեղապարտ, Արտեմիսի տաճար, Լյուքսեմբուրգի մեծ դքսություն, Վազգեն Կաթողիկոս, Գարեգին Նժդեհ։
Արեն Մնացականյան 