Մի անգամ Իկար անունով գոճին եկավ Կախարդական աղբյուրի մոտ եւ խնդրեց, որ նա կատարի իր ցանկությունը։ Գոճին վաղուց էր երազում թռչել սովորել։ Իզուր չէր, որ նրա անունը Իկար էր։
— Եթե շատ ես ուզում, կարող եմ այնպես անել, որ դու թռչես,— ասաց Կախարդական աղբյուրը։— Բայց դրա համար նախ քեզ պետք է դարձնել թռչուն։
— Ոչ, ես ուզում եմ գոճի մնալ։ Գոճի, որը նաեւ թռչել կարողանա,— ասաց Իկարը։
— Բայց գոճիները թռչել չեն կարող,— առարկեց Կախարդական աղբյուրը։
Իկարը շատ վշտացավ ու գնաց տուն։ Ճանապարհին նա մի բանի մասին էր միայն մտածում․ այնուամենայնիվ, ինչպես թռչել սովորել։
Հաջորդ օրը վաղ առավոտյան նա անտառ գնաց եւ յուրաքանչյուր թռչունից մեկական փետուր խնդրեց։ Իհարկե, նրան ոչ ոք չմերժեց։
— Երեւի ուզում ես թռչել սովորե՞լ,— հարցրեցին նրանք։
— Այո,— պատասխանեց Իկարը։
Նա բոլոր փետուրները կապեց իրար, ու հիանալի թեւեր ստացվեցին։ Հետո բարձրացավ ծովափնյա լեռան գագաթը։ Նրա ետեւից լեռան գագաթ բարձրացան կատուն ու մուկը, մի թռչուն եւ երկու ճագար, բզեզների մի մեծ խումբ եւ նույնիսկ մի խխունջ․ բոլորն էլ ուզում էին տեսնել, թե ինչ է լինելու։
Իկարը ամրացրեց թեւերը, թափահարեց ու դանդաղ սավառնեց դեպի վեր։ Այ թե երջանկություն էր։ Հանդիսականներն էլ շատ ուրախացան, իսկ ամենափոքրիկ բզեզիկը քիչ մնաց մեռներ հիացմունքից։
Իկարը բարձրացավ վեր, շատ վեր ու գրեթե հասավ Արեւին։
— Ես խիզախ գոճի եմ,— ինքն իրեն գովեց նա։— Իսկ Կախարդական աղբյուրն ասում էր, թե գոճիները չեն կարող թռչել։ Կարո՛ղ են։
Եվ հենց այդ պահին նա այնքան մոտեցավ արեւին, որ թոկերը, որոնցով կապել էր թեւերը, այրվեցին արեւի ջերմությունից։ Թեւերն ընկան ցած։ Թեւերից հետո էլ՝ գոճին։ Նա մի քանի անգամ գլուխկոնծի տվեց օդում եւ շրմփաց ծովի մեջ։
Խեղճ Իկարը ոտքից գլուխ թրջվեց, բայց լավն այն էր, որ կարողացավ լողալով բարեհաջող ափ հասնել։ Հետո վազեց տուն, մայրիկի մոտ։
— Մի վշտացիր, իմ փոքրիկ Իկար,— ասաց նրան մայրիկը,— Չէ՞ որ դու, այնուամենայնիվ, կարողացար Թ Ռ Չ Ե Լ։
Եվ մայրիկը նրան մուրաբա ու թխվածք տվեց։
Իսկ ընկերները հյուր եկան ու խմբով երգեցին․
Սիրելի Իկար, մեր փոքրիկ գոճի,
Եկել ենք այսօր ձեր տուն՝ խնջույքի․
Մենք պիտի պարենք ու պիտի երգենք,
Մենք պիտի պարենք ու պիտի երգենք,
Եվ թռչող գոճուն մեր գովքը անենք։
Հենց նույն օրը երեկոյան Իկարը այցելեց Կախարդական աղբյուրին։ Եվ նայելով խորը, շատ խորը ջրհորի մեջ, նայելով կլորակ ջրի հայելուն, ասաց․
— Դու իրավացի ես․ գոճիները թռչել չեն կարող։— Եվ այտի վրայով արցունքներ գլորվեցին։
— Գլուխդ բարձր պահիր,— ասաց Կախարդական աղբյուրը։— Համենայն դեպս, կեցցես դու։
1.Պամվածքից դուրս գրի՛ր՝
ա․Պատմողական և հարցական նախադասություններ:
պատմողական-Մի անգամ Իկար անունով գոճին եկավ Կախարդական աղբյուրի մոտ եւ խնդրեց, որ նա կատարի իր ցանկությունը։ Գոճին վաղուց էր երազում թռչել սովորել։ Իզուր չէր, որ նրա անունը Իկար էր։
Հարցական-Չէ՞ որ դու, այնուամենայնիվ, կարողացար Թ Ռ Չ Ե Լ։, — Երեւի ուզում ես թռչել սովորե՞լ,— հարցրեցին նրանք։
բ․ Հնգական գոյական, ածական, բայ։
Գոյական- տուն, մայրիկ, գոճի, Իկար, բզեզ:
Ածական- կախարդական, խիզախ, խեղճ, փոքրիկ, խորը:
Բայ- կատարել, երազել, թռչել, սովորել, դարձնել:
Գ. Նոր ավարտ հորինիր պատմվածքի համար:
Մի անգամ Իկար անունով գոճին եկավ Կախարդական աղբյուրի մոտ եւ խնդրեց, որ նա կատարի իր ցանկությունը։ Գոճին վաղուց էր երազում թռչել սովորել։ Իզուր չէր, որ նրա անունը Իկար էր։
— Եթե շատ ես ուզում, կարող եմ այնպես անել, որ դու թռչես,— ասաց Կախարդական աղբյուրը։— Բայց դրա համար նախ քեզ պետք է դարձնել թռչուն։
— Ոչ, ես ուզում եմ գոճի մնալ։ Գոճի, որը նաեւ թռչել կարողանա,— ասաց Իկարը։
— Բայց գոճիները թռչել չեն կարող,— առարկեց Կախարդական աղբյուրը։
Իկարը շատ վշտացավ ու գնաց տուն։ Ճանապարհին նա մի բանի մասին էր միայն մտածում․ այնուամենայնիվ, ինչպես թռչել սովորել։
Հաջորդ օրը վաղ առավոտյան նա անտառ գնաց եւ յուրաքանչյուր թռչունից մեկական փետուր խնդրեց։ Իհարկե, նրան ոչ ոք չմերժեց։
— Երեւի ուզում ես թռչել սովորե՞լ,— հարցրեցին նրանք։
— Այո,— պատասխանեց Իկարը։
Նա բոլոր փետուրները կապեց իրար, ու հիանալի թեւեր ստացվեցին։ Հետո բարձրացավ ծովափնյա լեռան գագաթը։ Նրա ետեւից լեռան գագաթ բարձրացան կատուն ու մուկը, մի թռչուն եւ երկու ճագար, բզեզների մի մեծ խումբ եւ նույնիսկ մի խխունջ․ բոլորն էլ ուզում էին տեսնել, թե ինչ է լինելու։
Իկարը ամրացրեց թեւերը, թափահարեց ու դանդաղ սավառնեց դեպի վեր։ Այ թե երջանկություն էր։ Հանդիսականներն էլ շատ ուրախացան, իսկ ամենափոքրիկ բզեզիկը քիչ մնաց մեռներ հիացմունքից։
Իկարը բարձրացավ վեր, շատ վեր ու գրեթե հասավ Արեւին։
— Ես խիզախ գոճի եմ,— ինքն իրեն գովեց նա։— Իսկ Կախարդական աղբյուրն ասում էր, թե գոճիները չեն կարող թռչել։ Կարո՛ղ են։
Եվ հենց այդ պահին նա այնքան մոտեցավ արեւին, որ թոկերը, որոնցով կապել էր թեւերը, այրվեցին արեւի ջերմությունից։ Թեւերն ընկան ցած։ Թեւերից հետո էլ՝ գոճին։ Նա մի քանի անգամ գլուխկոնծի տվեց օդում եւ շրմփաց ծովի մեջ։
Խեղճ Իկարը ոտքից գլուխ թրջվեց, բայց լավն այն էր, որ կարողացավ լողալով բարեհաջող ափ հասնել։ Հետո վազեց տուն, մայրիկի մոտ։
— Մի վշտացիր, իմ փոքրիկ Իկար,— ասաց նրան մայրիկը,— Չէ՞ որ դու, այնուամենայնիվ, կարողացար Թ Ռ Չ Ե Լ։
Եվ մայրիկը նրան մուրաբա ու թխվածք տվեց։
Իսկ ընկերները հյուր եկան ու խմբով երգեցին․
Սիրելի Իկար, մեր փոքրիկ գոճի,
Եկել ենք այսօր ձեր տուն՝ խնջույքի․
Մենք պիտի պարենք ու պիտի երգենք,
Մենք պիտի պարենք ու պիտի երգենք,
Եվ թռչող գոճուն մեր գովքը անենք։
Հենց նույն օրը երեկոյան նրա մայրիկը գնաց գործի, և Իկարը մենակ մնաց տանը: Երբ մայրիկը արդեն տանը չէր, տանը հայտնվեց մի կախարդ:
-Ո՞վ ես դու, վախեցած հարցրեց Իկարը:
-Ես մի բարի կախարդ եմ:
– Ինչու ես եկել իմ տուն, հարցրեց Իկարը:
– Եթե ես չեմ սխալվում դու չէիր ուզում թռչել սովորել, պատասխանեց կախարդը:
– Այո, այո այնել ինքան եմ ուզում, հպարտ պատասխանեց Իկարը:
– Դե շատ լավ, ասաց կախարդը:
– Ինչ է անունդ, ուրախ հարցրեց Իկարը:
– Իմ անունը Բարակաձողոտնուկ է, պատասխանեց կախարդը:
– Ինչպես ես ինձ օգնելու որպիսզի ես թռչել կարողանամ, հարցրեց Իկարը:
– Արի իմ ետևից և կտեսնես, պատասխանեց բարձր ձայնով կախարդը:
Նրանք գնացին գնացին հանդիպեցին մի տարօրինակ խրճիթի և Իկարը հարցրեց.
– Սա ի՞նչ խրճիթ է Բարակաձողոտնուկ:
– Սա իմ աշխատանքի վայրն է:
Նրանք մտան խրճիթ և Իկարը զարմացավ՝ տեսնելով նրա պատրաստած նյութերը: Այնտեղ կային տարբեր գույների նյութեր՝ կապույտ, դեղին, կարմիր, գազարագույն, սպիտակ, սև և այլն:
– Եթե ուզում ես թռչել սովորել խմիր գազարագույն նյութը ասաց կախարդը:
– չես ստում ասաց Իկարը:
– Ոչ չեմ ստում պատասխանեց կախարդը:
Իկարը խմեց և դուրս եկավ խրճիթից որպիսզի փորձի արդյոք կախարդը ճիշտ էր ասում: Նա սկսեց թռչել նա այնքան ուրախ էր, որ չափ ու սահման չկար նրա համար: Վերևից բղավելով կախարդին ասաց.
– Շատ շնորհակալ եմ Բարակաձողոտնուկ մինչ հանդիպում:
Արեն Մնացականյան 