Category: Մայրենի

Ինչպես եղավ, որ մի անգամ Արջն ու օձը դարձան ընկեր, Ընկեր դարձան ու բարեկամ: -Մեկըս քնի, Մեկըս հսկե, Իրար շահենք, Իրար պահենք, Ընկերովի կյանք վայելենք: Այսպես ասին, եր երդվեցին, Իրար ազնիվ խոսք տըվեցին Օձը՝ արջին, արջը՝ օձին: Անցավ այս կերպ մի ժամանակ: Եվ շարունակ Երկու ընկեր սիրով, սրտով Նստան-ելան ու քուն մտան Կարգով, հերթով: Սակայն օձի սողքը բեկբեկ Դուր չէր գալիս արջին երբեք: Օրվա մեկը արջը ժայռին Թիկն էր տվել արևկողի, Հանկարծ օձը` ոլոր-մոլոր Եկավ, ասես, գաղտագողի: Վախ ու կասկածն առավ արջին, Ելավ կանգնեց նստած տեղում: Ես ծուռ ու մուռ գնացողին, Ընկեր լինի թե կաթնախպեր, Չէ, չեմ սիրում, ես չեմ ուզում: Գոռաց այսպես և թաթն ուժգին Դըրեց, սեղմեց օձի գլխին Ու մյուս թաթը օձի մարմնով Մինչև պոչը քաշեց թափով. Ապա մոտիկ հոսող գետին Հանձնեց օձի անկենդան դին: Եվ նայելով ջրերի հետ Նետի նման սարող օձին` Գոհ մրթմրթաց բեղերի տակ. -Ա՛յ ընկերը էսպես շիտակ Պիտի լինի, Դե՛հ, շիփ-շիտակ գընա հիմի:

Դո՛ւ, Արագա՛ծ, ալմաստ վահան

Կայծակեղեն թրերի,

Գագաթներդ՝ բյուրեղ վրան

Թափառական ամպերի։

Սեգ ժայռերդ՝ արծվի բույն,

Լճակներդ՝ լույս-փերուզ.

Առուներդ՝ մեջքիդ փայլուն

Պերճ գոտիներ ոսկեհյուս։

Աղբյուրներդ գիշեր ու զօր

Խոսքի բռնված իրար հետ,

Վտակներդ գիլ ու գլոր

Աբրեշումե փեշերեդ։

Թիթեռներդ՝ հուր-հրեղեն

Թռչող-ճախրող ծաղիկներ,

Զառ ու զարմանք երազներեն

Պոկված ծվեն-ծվիկներ։

Ծիրանավառ դու թագուհի,

Բուրումների դու աղբյուր,

Ծաղիկներդ հազար գույնի,

Հազար անուն, հազար բույր։

Առաջին հերթին ես կարծում եմ, որ մեր դպրոցը տարբերվում է բլոգավարության ուսուցմամբ, որովհետև ուրիշ դպրոցներում չկա բլոգավարություն: Մենք ավելի շատ ենք գնում ճամփորդության: Մենք շատ-շատ-շատ բաներով տարբերվում ենք այլ դպրոցներից:Մեր դպրոցում կա նաև ագարակ, որտեղ խնամում ենք կենդանիներին: Մենք նաև ունենք լողավազան, որտեղ լողում ենք: Մեր դպրոցը շատ հարուստ է խոտածածկ այգիներով, որտեղ կան շատ ծաղիկներ, պտղատու ծառեր:Մեր կրթահամալիրում նաև կա գինեգործական մառան, որտեղ տրորում ենք խաղողը և մյուս մրգերը, որոնցից ստանում ենք գինի:Մեր կրթահամալիրը տարբերվում է նրանով որ մեր դպրոցում, կան բազմազան ծեսեր՝ թթուդրիկի ծես, հարիսայի ծես, ամանորյա տոնակատարություններ: Ես սիրում եմ մեր դպրոցը:

1. Միաբանություն
2. Կրթական պարտեզ
3. Արվեստանոց-արհեստանոց-լաբորատորիա
4. Մրջնանոց
5. Արշավախումբ
6. Ընտանիք
7. Համույթ
8. Ծաղկանոց
9. բակ-պարտեզ
10. Պատուհան-լուսամուտ
11. աթոռ-նստարան
12. Լանջ-խոտ
13. Մաթեմ-մաթեմաթիկա
14. Համակարգիչ-թվային գործիք
15. Համակարգչային խաղեր-ռոբոտաշինություն
16. ջերմոց-լաբորատորիա
17. Սպորտ-լող, հեծանիվ
18. Կոմիտաս-երգ, պար
19. Երաժշտական կենտրոն-դաշնամուր, ջութակ
20. Լողավազան
21. Ճաշարան
22. Առողջ սնունդ
23. Քանդակ
24. Կավագործություն
25. Ծառատունկ
26. Կարատե, շախմատ
27. Ճամփորդություններ
28. Բժշկական սենյակ
29. Ֆլեշմոբ
30. Ազատ հագուստ
31. Բլոգավարություն
32. ելեկտրոնային
33. ուսումնական ճամբար
34. քարից ճանապարհ
35. Նկուղ
36. outlook

Համո Սահյան

Կոմիտաս

Քո երգերի մեջ գութանի վար է,

Ծիրանի ծառ է ու խնկի ծառ,

Սիրավոր լոր է ու Սոնա յար է,

Թուխ այտի խալ է ու ծնկի ծալ:

Մոր լցված աչքը որդու գալուն է,

Շեմքի քարին է զրկված հարկի,

Ամպոտ երկինք է, ձյունոտ գարուն է,

Կուց-կուց արուն է արոր հավքի :

Կրակի բոցը դանդաղ մարում է,

Մեռնող սրտի պես դանդաղ բաբախում,

Եվ կրակի մոտ տխուր մայում է

Մատաղի գառը վանքի բակում…

Ծանր նստել ու հոնքը կախել է

Տանտիրոջ տերը – հոգսը խրթին:

Արևի շողքը երդից կաթել է

ՈՒ փշրվել է թոնրի շրթին:

Ճաշթողի պահ է, սուփրան փռած է,

Քրտնած գավաթ է, համեմ ու հաց:

Դեզի շվաքում երեխի լաց է,

Դեզին Թիկնած է հարսը շիկնած …

Լուսնյակ գիշեր է, կավե կտուր է,

Կավե սափոր է, կավե գավաթ:

Լացող սրտի մեջ լավի սարսուռ է,

Լավի կարոտ է, լավի հավատ…

Գաղթը մոտիկ է, բախտը հեռու է,

Հոգնած ճամփա է ու հոգնած ոտք:

Ցավն՝ անտակ, հույսը ցամաք առու է

Խոսքերը լաց են, լացը՝ աղոթք:

Այսպես է երգը… Երգը հնչում է,

ՈՒ ներշնչվում են ցամաք ու ծով,

Մի բուռ երգի մեջ ապրում, շնչում է

Անդարձ աշխարհն իր անցուդարձով:

Հասուն արտ

Արտըս ոսկո՜ւն է…
Նըման բոցերու
Ցորենն է բըռնկեր`
Առանց այրելու:

Արտըս ոսկո՜ւն է…
Երկինքն է կըրակ.
Հողը խորխոլած
Ծըղոտներուն տակ:

Արտըս ոսկո՜ւն է…
Քառաշար հասկեր
Քառաշար սաթով
Արև՛ են հագեր:

Արտըս ոսկո՜ւն է…
Բոռ, մեղու, պիծակ,
Քիստերուն մեջեն
Կ’անցնին զերդ փայլակ:

Արտըս ոսկո՜ւն է…
Մերթ կ’ելլե, հովեն,
Դեղձանիկ մը, թի՛ռ,
Ոսկեծուփ ծովեն:

Օրո՜ր, ոսկո՛ւն արտ,
Օ՜ր տուր, հասո՛ւն արտ,
Գամ ոսկիդ հնձեմ
Մանգաղով արծաթ:

Տեքստից դո՛ւրս գրի՛ր բաղադրյալ բառերը և բառակազմական վերլուծության ենթարկել։ Չմոռանա՛ք դիտարկել կատարված հնչյունափոխությունները։ Արև+ել+(ք), Միջօրեի, կիսափակ+կես+ա+փակ,քաղաքապետ, շ(ը)րջապատված շուրջ+ա+պատված, շ(ու)քախումբ, շուք+ա+խումբ, նահանգապետ, փոքրարքա:

Արևելյան մի քաղաքում , ամառվա միջօրեի շոգին, փողոցում , պատի ստվերին պառկած էր ծերունի մի դերվիշ:

Ցնցոտիների մեջ դերվիշը պառկել էր մայթի լայնքին , նվաղուն աչքերը կիսափակ: Քաղաքապետ իշխանը՝ հպարտ ու վես , հագած ճոխ ու զարդարուն , գալիս էր դանդաղ քայլերով , շրջապատված շքախմբով: Փողոցում մարդիկ ոտքի էին կանգնում,կպչում պատերին և խոնարհ գլուխ տալիս անցնող քաղաքապետ իշխանին: 

Շքախմբի առաջնորդը , գավազանը թափահարելով , գոռաց դերվիշի վրա.

-Իˆնչ ես մեկնվել մայթի վրա: Չեˆս տեսնում ով է գալիս: Վե′ր կաց, անպատկա′ռ:

-Ես միայն ինձնից մեծի առաջ ոտքի կկանգնեմ,-անվրդով պատասխանում է դերվիշը:

Քաղաքապետը լսում է դերվիշի պատասխանը և հետաքրքրված մոտենում է նրան ու հարցնում.

-Միˆթե ես քեզնից մեծ մարդ չեմ:

-Իհարկե՝ ո′չ: Քեզնից բարձր դեռ շատ աստիճաններ կան: Այոˆ, թեˆ ոչ:

-Այո:

-Դու քաղաքապետ իշխան ես,գիտեմ,որ մեծանաս,իˆնչ պիտի դառնաս,-հարցնում է դերվիշը :

-Նահանգապետ,- պատասխանում է քաղաքապետը:

-Հետոˆ:

-Հետո՝ վեզիր:

-Հետոˆ:

-Փոքրարքա:

-Հետո:

-Սահմանը սա է, մեր բոլորի վրա շահը կա: Նա է ամենից մեծը:

-Ասենք թե՝ շահ դարձար,հետոˆ,- հարցնում է դերվիշը:

-Հետո ՝ ոչինչ,- պատասխանում է քաղաքապետը:

-Ահա այդ ոչինչը՝ ես եմ: Ոտքերիս տակից անցիր,գնա քո ճանապարհը,-նույն անվրդովությամբ պատասխանում է դերվիշը ու նվաղուն աչքերը գոցում….

Ես շատ եմ սիրում իմ դպրոցը: Ես կուզենայի որ դու կազմես քո դասացուցակը, չեմ սիրում, որ դասամիջոցին գոռում են: Շատ-շատ եմ սիրում մայրենի, մաթեմատիկա, ռուսերեն: Ես այս դպրոցում սովորում եմ արդեն վեց տարի: Ունեմ ընկերներ, բայց ամենամոտ ընկերս Ալենն է: Ես նրան շատ եմ սիրում: Սիրում եմ մեր դպրոցի ագարակը, որոովհետև ամեն ուրբաթ առաջին ժամը, գնում եմ ագարակ և սիրում շներին, նրանց խնամում:Կուզենայի, որ մեր դպրոցում շատ-շատ սիրվեր շախմատը և այն լիներ շատ խորացված: Բոլոր երեխաները խաղային շախմատ, բասկետբոլ և ֆուտբոլ: Դաստանուները բարի են: Ես նաև սիրում եմ մեր դպրոցի ճամփորդությունը: Որովհետև ես գիտեմ, թե ովքերեն գալու իմ հետ ճամփորդության:Լինում ենք ազատ, խաղում ենք, բայց Արատեսում գիշերը միշտ խարույկ ենք անում և խորոված ուտում: Բայց ես նրանով եմ տարբերվում բոլորից Արատեսում, որ ես շատ եմ սիրում մտնել քնապարկի մեջ:

Արևմտահայերենի բառարանից օգտվելով, բացատրի՛ր տրված բառերն ու արտահայտությունները։

սովորել-սորվիլ

հոգնել-դադրել

լուռ-լոսուիլ

պառկել-պասկուճ

կուլ տալ, կլանել-կունծ

լրություն-լսափողիկ

օղակ-օձիկ

խենթ, խելառ-խեթալ

մեգ, մառախուղ-մէգ

փուչիկ-փորեղ

կենդանիներ վարժեցնող-կացինահարել

զզվել-նողկալ-զզուել

բաժակ-բազպան

Հիմա փորձի՛ր գտնել տրված արևմտահայերեն բառերի բացատրությունները։

ագեվոր-կարևոր

ագուռ-աբուռ-ամոթ

դգալ-գդալ

դի-մահացած  մարմին

ետքը-ետ

աճապարել- կենդանիներին  վարժեցնող

Գտի՛ր տրված բառերի բացատրությունները։ Դիտարկի՛ր արևմտահայերեն և արևելահայերեն լեզուներում դրանց գրության ձևերի տարբերությունները։

Աճիլ-մեծանալ

լսվիլ-լսել

լվացվիլ-լվացվել

ժպտիլ-ծիծաղ

լեցվիլ-լցնել

լծվիլ-լծել

լորտնիլ-մեղկ

խամրիլ-թոռոմած

խախտիլ-խախտել

խաղաղիլ-խաղալ

ծփիլ-հարել

Ավետիք Իսահակյան․ «Ամենապիտանի բանը»

Կարդա՛ հեքիաթը և դո՛ւրս գրիր տասական բաղադրյալ և ածանցավոր բառեր։ Չմոռանաս բառերը բաղադրիչների բաժանված ներկայացնել։ Բաղադրյալ-հրաշագեղ, արդարամիտ, մեծածավալ, ամենապիտանի, ծայրեծայր, կայծքար, հացահատիկ,թանկագին, հրահան,Արևելք:

պատմվածքից դո՛ւրս գրիր ուրիշի ուղղակի խոսք պարունակող հինգ նախադասություն և դիտարկի՛ր դրանց կետադրությունը։ — Ապրած կենա մեր սիրելի հայրը, սուրբ է մեզ համար նրա վեհ կամքը.

-Իմ փափագն էր այդ լցնել այնպիսի բանով, որ ամենապիտանին լիներ աշախարհիս երեսին, և որով կարողանայի բախտավոր դարձնել իմ ժողովուրդը: Այդ շտեմարանը մնում է դատարկ: Եվ հիմա, ո՛վ ձեզնից կարողանա այդ շտերամանը իր բոլոր անկյուններով, ծայրեծայր, լցնել աշխարհի այդ ամենապիտանի բանով, թող նա արժանի լինի գահին:

— Լույսով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, իմաստուն հայր, լույսով միայն: Շատ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա, բայց լույսից անհրաժեշտ ո՛չ մի բան չգտա: Լույսն է ամենապիտանի բանը աշխարհում: Առանց լույսի հողը հաց չի ծնի, առանց լույսի հողի վրա կյանք չէր լինի: Շա՛տ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա և գտա, որ գիտության լույսն է ամենապիտանի բանը, և միայն գիտության լույսով կարելի է կառավարել աշխարհը:

— Ապրե՛ս, — գոչեց ուրախացած հայրը, — քեզ է արժանի գահն ու գայիսոնը, քանի որ լույսով ու գիտությամբ պիտի լցնես թագավորությունդ և մարդկանց հոգիները:

— Ապրա՛ծ կենա մեր երիտասարդ լուսավոր թագավորը, — գոչեցին ոգևորված պալատականներն ու ժողովուրդը ամբողջ:

— Բարով եք եկել, անգին որդիներս:

— Այո՛, գտել ենք, սիրելի հայր,- պատասխանեցին որդիները: Եվ հայրն իսկույն վեր առավ որդիներին, և գնացին շտեմարանի դուռը. այնտեղ հավաքված էին բոլոր պալատականները և շատ ժողովուրդ: Թագավորը բացեց դուռը և կանչեց մեծ որդուն:

Տեքստից դուրս գրի՛ր հարցական նախադասությունները։

Ո՞վ կարող է առանց հացի ապրել:

— Հողով կլցնեմ ես ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր, ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հողը: Առանց հողի հաց չկա, առանց հողի ո՞վ կարող է ապրել:

— Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որ աշխարհում ամենապիտանին լինի:

Բարով եք եկել, անգին որդիներս, գտե՞լ եք արդյոք և բերել՝ ինչ որ ամենապիտանի բանն է աշխարհում:

Ահա՛ տեսնո՞ւմ եք այդ ահագին և մեծածավալ շտեմարանը, որ վաղուց շինել եմ:

Այդ ի՞նչ մեծ միտք է, որ չի կարողացել լուծել նրա իմաստուն հոգին:

Գտե՞լ եք արդյոք և բերել՝ ինչ որ ամենապիտանի բանն է աշխարհում:

— Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որ աշխարհում ամենապիտանին լինի: Եվ մեծ որդին գրպանից հանեց մի բուռ հացահատիկ՝ պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.

-Դեհ, ասա, որդի, ինչո՞վ կլցնես. անհամբեր ձայնով հարցրեց հայրը:

ածանց-կառավարություն, պալատական, բախտավոր, թագավորություն,գիտություն, ահագնություն, չգտա, խելացի, թագավոր, ընդունակ:

Ժամանակով Արևելքի մի հրաշագեղ աշխարհում արդարամիտ և խելացի մի թագավոր է եղել: Նա ունեցել է երեք որդի:

Եղավ, որ այդ թագավորը ծերացավ և կառավարության սանձը կամեցավ դեռ ողջ օրով հանձնել իր ժառանգներից նրան, որն ավելի ընդունակ կլինի այդ դժավրին գործին: Ուստի մի օր կանչեց որդիներին և ասաց.

— Սիրելի որդիներ, տեսնում եք, որ ձեր հայրը ծերացել է ու էլ չի կարող երկիրը կառավարել: Ես վաղուց իջած կլինեի իմ գահից, եթե կատարված տեսնեի այն միտքը, որ երկար տարիներ պաշարել է հոգիս: Եվ հիմա ձեզանից ով որ իմաստուն կերպով լուծե այդ իմ միտքը, նա կստանա իմ թագը, նա կկառավարե իմ ժողովուրդը:

— Ապրած կենա մեր սիրելի հայրը, սուրբ է մեզ համար նրա վեհ կամքը. Այդ ի՞նչ մեծ միտք է, որ չի կարողացել լուծել նրա իմաստուն հոգին:

— Ահա՛ տեսնո՞ւմ եք այդ ահագին և մեծածավալ շտեմարանը, որ վաղուց շինել եմ: Իմ փափագն էր այդ լցնել այնպիսի բանով, որ ամենապիտանին լիներ աշախարհիս երեսին, և որով կարողանայի բախտավոր դարձնել իմ ժողովուրդը: Այդ շտեմարանը մնում է դատարկ: Եվ հիմա, ո՛վ ձեզնից կարողանա այդ շտերամանը իր բոլոր անկյուններով, ծայրեծայր, լցնել աշխարհի այդ ամենապիտանի բանով, թող նա արժանի լինի գահին:

Առե՛ք գանձերիցս ինչքան որ կուզեք և առանձին-առանձին ուղի ընկեք քաղաքե քաղաք, աշխարհ-աշխարհ, գտեք այդ բանը և լցրեք իմ շտեմարանը: Ձեզ երեք անգամ քառասուն օր միջոց եմ տալիս:

Որդիները համբուրեցին հոր ձեռքը և ճանապարհ ընկան: Ամբողջ երեք անգամ քառասուն օր նրանք շրջեցին քաղաքե քաղաք, աշխարհե աշխարհ. տեսան ուրիշ-ուրիշ մարդիկ, ուրիշ-ուրիշ բարքեր ու ժամանակին եկան կանգնեցին հոր առջև:

— Բարով եք եկել, անգին որդիներս, գտե՞լ եք արդյոք և բերել՝ ինչ որ ամենապիտանի բանն է աշխարհում:

— Այո՛, գտել ենք, սիրելի հայր,- պատասխանեցին որդիները: Եվ հայրն իսկույն վեր առավ որդիներին, և գնացին շտեմարանի դուռը. այնտեղ հավաքված էին բոլոր պալատականները և շատ ժողովուրդ: Թագավորը բացեց դուռը և կանչեց մեծ որդուն:

— Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որ աշխարհում ամենապիտանին լինի: Եվ մեծ որդին գրպանից հանեց մի բուռ հացահատիկ՝ պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.

— Հացով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր: Ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հացը, ո՞վ կարող է առանց հացի ապրել: Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա, բայց հացից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա: Այն ժամանակ հայրը կանչում է միջնեկ որդուն.

— Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի:

Եվ միջնեկ որդին հանեց գրպանից մի բուռ հող, պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.

— Հողով կլցնեմ ես ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր, ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հողը: Առանց հողի հաց չկա, առանց հողի ո՞վ կարող է ապրել:

Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա, բայց հողից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա: Ապա հայրը կանչեց կրտսեր որդուն.

— Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի: Այդ միջոցին կրտսեր որդին հաստատ քայլերով մոտեցավ շտեմարանին, անցավ շեմքը, գրպանից հանեց մի փոքրիկ մոմ, կայծքարին խփեց հրահանը, կայծ հանեց, վառեց աբեթը, հետո մոմը: Բոլորը կարծում էին, թե նա ուզում է լույսով լավ զննել շտեմարանը, նրա ահագնությունը:

— Դեհ, ասա, որդի, ինչո՞վ կլցնես. — անհամբեր ձայնով հարցրեց հայրը:

— Լույսով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, իմաստուն հայր, լույսով միայն: Շատ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա, բայց լույսից անհրաժեշտ ո՛չ մի բան չգտա: Լույսն է ամենապիտանի բանը աշխարհում: Առանց լույսի հողը հաց չի ծնի, առանց լույսի հողի վրա կյանք չէր լինի: Շա՛տ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա և գտա, որ գիտության լույսն է ամենապիտանի բանը, և միայն գիտության լույսով կարելի է կառավարել աշխարհը:

— Ապրե՛ս, — գոչեց ուրախացած հայրը, — քեզ է արժանի գահն ու գայիսոնը, քանի որ լույսով ու գիտությամբ պիտի լցնես թագավորությունդ և մարդկանց հոգիները:

— Ապրա՛ծ կենա մեր երիտասարդ լուսավոր թագավորը, — գոչեցին ոգևորված պալատականներն ու ժողովուրդը ամբողջ:

102. Բնակավայր կամ տեղանք ցույց տվող բառերին այնպիսի ածանցներ ավելացրու, որ նոր բառերը տվյալ տեղի բնակիչ իմաստն արտահայտեն:

Օրինակ՝
լեռն — լեռնցի:

Երևան-Երևանցի, քաղաք-քաղաքացի, Վան-Վանեցի, Մուշ-Մշեցի, Աշտարակ-Աշտարակցի, Արտաշատ-Արտաշատցի,Դվին-Դվինցի, Կարս-Կարսեցի, Գյումրի-Գյումրեցի, Լոռի-Լոռեցի Ամերիկա-Ամերիկացի, Նյու-Յորք-Նյու-Յորքցի, Լոնդոն-Լոնդոնցի, սար-սարեցի, գյուղ-գյուղացի:

103. Տրված բառազույգերի արմատները տեղափոխելով՝ բաղադրյալ նոր բառեր ստացի´ր:

Օրինակ՝
բարեժպիտ, մանկամիտ — բարեմիտ, մանկաժպիտ:

ա) Ջրահարս, ծովանկար,-ջրանկար, ծովահարս: բ) ժանգապատ, արծաթագույն,-ժանգագույն, արծաթապատ:
գ) հողմածին, ջրաղաց, դ – ջրածին,հողմաղաց:) զորագունդ, երկրամաս-երկրագունդ, զորամաս:

104. Տրված բառերր բաղադրիչների բաժանի՛ր: Արմատներն ի՞նչ մասնիկով են կապվում:

Օրինակ՝
Գրատախտակ — գր(գիր) + ա + տախտակ:

Ձեռագիր ձեռ(փ)+ա+գիր, գեղանկար գեղ+ա+նկար, շրջազգեստ-շ(ու)րջ+ա+զգեստ, սիրահոժար-սեր(ի)+ա+հոժար, դեղնակտուց-դեղին+ա+կտուց, հոդակապ-հոդ+ա+կապ:

105. Շարքի բոլոր բառերը, բացի մեկից, նույն ձևով են կազմված: Գտի´ր օրինաչափությանը չենթարկվող բառը:

ա) Հրաշամանուկ, հողագունդ, առևտուր, մեծահոգի, փրկագին:
բ) Ջրկիր, սեղանատամ, նախօրոք, դասաժամ, ձեռնտու: